Tutundum

Güneşe beş kala derken kimi zaman çoğu şeyden istifa etmeme beş kala, koşarak uzaklaşmama beş kala. Nefesimi tutmamıysa beş geçe. Bir yere gözlerimin dalıp kalmasını, kalbimin bulanmasınıysa on geçe. Velhasıl normalden anormale geçmeme az kala.


Bir güzel insan sevmeli demişti, her zerreyi sevmeli çünkü O sevip de yarattı demişti. Eklemişti " İçinde İsrailliler diye Tel Aviv' den nefret edemem. Sen Kudüs'ten vazgeçebilir misin içinde Allah ın bile lanet ettikleri var diye. Olsa olsa yapılıp edilenler sevilmeyebilir bi de Allah ın sevme dedikleri heralde. " diye. (Nur'uma sevgilerle) Hatrına tutundum, sımsıkı tutundum.

Işığının altında zulmeden canilere rağmen doğmaktan istifa etmeyen Güneş hatrına tutundum.

İçinde çokça hengame olmasına rağmen dünyaya gözünü açmaktan istifa etmeyen yavrucaklar hatrına tutundum.

İçimdekiler ipinden kopmuş gibi Emir'den çıkıyor diyip ipinden kopmuş gibi yörüngesinden fırlayıp istifa etmeyen Dünya hatrına tutundum.

Altında ne masası kurulursa kurulsun yemyeşil kesilip zikretmekten istifa etmeyen ağaçlar hatrına tutundum.

Zerrelerim hatrına, hepsinin en derininde Yaratan hatrına tutundum.

Karıncalar hatrına tutundum. Bileklerinin zayıflığına, küçüklüğüne, acizliğine rağmen güzel işlere vesile olmaktan istifa etmeyenler hatrına tutundum.

Gönlüme selamı yayılınca sakinleştiğim ve selam göndermekten istifa etmeyen güzel insanlar hatrına tutundum.

Kimi zaman ellerim acıyor hatta acımakla kalmayıp kanıyor. Kimi zaman kuş gibi ilerliyorum. Kuş gibi ilerlerken nurla yıkanmış gibi gelen teller ellerim acırken dikenlerle çevrilmiş gibi geliyor. Diken-düzlük, iyi-kötü, sağ-sol. Dünya, annemizin karnında öğreniyoruz bir sağa bir sola gitmeyi, sonra beşikte sonra... Yaşıyoruz ve gerçekten yaşayanlara yaşamanın içli bir süreç olduğuna inanıyoruz. İçli ancak Hakikatli yaşamayı becerirsek sonu sonsuz inşiraha varacak bir süreç. Ondandır gocunmak yok inşAllah ondandır istifa yok. Devam, unutmayalım "Güneş'e beş var".