Ah ben

            Bir insan kendine en fazla ne kadar kızabilir? Bir insan kendi içinde en fazla kaç kere harp başlatabilir? Bir insanın kalbinin ufkunda kaç gece kalır içinden koşarak geçen atlıların izleri? Bir insan kendi bünyesinde kendisine en fazla kaç kere başkaldırabilir? Hepsinin rekorunu kırmak için uğraşmakta olduğum günlerin içerisindeyiz.

           Tam geçti dediğim her an içimde yeni bir afet, tam işte şu hal denge hali dediğimde yeni bir girdap. Sahi ben hiç büyümeyecek miyim? Ben hiç kendime dönüp de en bağışlamışından bir tebessüm edemeyecek miyim? Benim kendimle sulhum kavgamı geçemeyecek mi hiçbir vakit?

          İfratla tefrit arasında geçen, fetret zamanlarıyla dolu bir yıl. Şimdi bu üniversite çaktırmadan kanımı emiyor diyeceğim ama bahane buluyorsun diyip kimseler inanmayacak bana. Muhtemelen ben bile inanmayacağım. Hatta ben diğerlerinden daha ileri gidip kanımı emenin üniversitenin değil benim ta kendim olduğunu söyleyeceğim. Benim gözünün önündeki nimetlerden istifade etmesini dahi beceremeyen bir kız olduğumdan tüm bunlara müstahak olduğumu bile iddia edebileceğimi düşünüyorum. Kendime öfkemden iç sesime dahi kapa çeneni diyebilecek kadar kızgınım evet.

       Tüm bu dünyadaki kargaşalar da benim yüzümden oluyor olabilir mi? Kuşları vuran o gizli karanlık ben miyim acaba? Benim yüzümden mi gözleri buğulu Gazzenin yetimlerinin? Şu geçen yokuşun başında gördüğüm dalgın dalgın yürüyen amcayı ben üzmüş olabilir miyim? Ah ben..

       Çokça dua gerek, çokça inşirah gerek, çokça akıl fikir şuur gerek Allah'ım.. Şu ümmetin gençlerinin yüreğine şifa gerek, bileğine kuvvet gerek, nefsinin Burak' ı olmasına vesile olabilecek en sağlamından bir iman gerek.. Belki de en çok Amine' ye gerek Allah' ım belki de en çok Amine' ye.. 

       .